5 สิ่งควรรู้ มาตรฐานควบคุมการระบายน้ำทิ้ง ที่โรงงานและนิคมฯ ห้ามพลาด!

Web

ประกาศกระทรวงฯ และการนิคม กำหนดค่ามาตรฐานควบคุมการระบายน้ำทิ้งจากโรงงานอุตสาหกรรม นิคมอุตสาหกรรม และเขตประกอบการอุตสาหกรรม, กำหนดมาตรฐานควบคุมการระบายน้ำทิ้งจากโรงงาน(ทั่วไป), และกำหนดมาตรฐานทั่วไปในการระบายน้ำเสียลงสู่ระบบบำบัดน้ำเสียส่วนกลางในนิคมอุตสาหกรรม โดยน้ำทิ้งที่ระบายออกนอกโรงงาน น้ำเสียต้องได้รับการบำบัดน้ำเสียให้ได้มาตรฐานก่อนปล่อยสู่แหล่งน้ำสาธารณะ หรือ สิ่งแวดล้อม หากโรงงานปล่อยน้ำเสียที่ไม่ผ่านการบำบัดหรือไม่เป็นไปตามมาตรฐานที่กระทรวงฯ กำหนด อาจต้องรับผิดชอบตามกฎหมาย รวมถึงการถูกสั่งปรับ ปิดโรงงาน หรือแม้กระทั่งมีโทษทางอาญา

1. กำหนดมาตรฐานควบคุมการระบายน้ำทิ้งจากโรงงานอุตสาหกรรม นิคมอุตสาหกรรม และเขตประกอบการอุตสาหกรรม ตามประกาศกระทรวงฯ

ประกาศกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม กำหนดมาตรฐานควบคุมการระบายน้ำทิ้งจากการประกอบกิจการโรงงาน เพื่อให้มีค่ามาตรฐานและวิธีการตรวจสอบน้ำทิ้งจากโรงงานให้เหมาะสมและเป็นไป ตามมาตรฐานสากล รวมถึงเป็นการควบคุมการระบายน้ำทิ้งจากโรงงาน ตามกฎกระทรวง ในพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. 2535 ที่ระบุว่า “ห้ามระบายน้ำทิ้งออกจากโรงงาน เว้นแต่ได้ทําการอย่างใดอย่างหนึ่งหรือหลายอย่างจนน้ำทิ้งนั้น มีลักษณะเป็นไปตามที่รัฐมนตรีกําหนด” โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา 

“โรงงานอุตสาหกรรม” หมายความว่า โรงงาน ตามกฎหมายว่าด้วย พ.ร.บ.โรงงาน

“นิคมอุตสาหกรรม” หมายความว่า นิคมอุตสาหกรรม ตามกฎหมายว่าด้วยการนิคมอุตสาหกรรม

“เขตประกอบการอุตสาหกรรม” หมายความว่า เขตประกอบการอุตสาหกรรม ตามกฎหมาย

ว่าด้วยโรงงาน หรือพื้นที่จัดสรรเพื่อการอุตสาหกรรมที่มีการจัดการระบายน้ำทิ้งลงสู่แหล่งน้ำสาธารณะ

หรือออกสู่สิ่งแวดล้อมร่วมกัน

“น้ำทิ้ง” หมายความว่า น้ำที่เกิดจากการประกอบกิจการ น้ำจากการใช้น้ำของคนงาน หรือน้ำ

จากกิจกรรมอื่นในโรงงานอุตสาหกรรม นิคมอุตสาหกรรม หรือเขตประกอบการอุตสาหกรรมที่จะระบายลงสู่แหล่งน้ำสาธารณะหรือออกสู่สิ่งแวดล้อม 

Environmental Damage Concept, Industrial And Factory Wastewater Discharge Pipe Into The Canal And Sea, Dirty Water

2. ค่ามาตรฐานควบคุมการระบายน้ำทิ้งจากโรงงานอุตสาหกรรม นิคมอุตสาหกรรม และเขตประกอบการอุตสาหกรรม โดยประกาศจากกระทรวงฯ ต้องมีคุณภาพ ดังต่อไปนี้

พารามิเตอร์

ค่ามาตรฐานที่กำหนด

ความหมาย

pH (ความเป็นกรด-ด่าง) 

5.5 – 9.0 

ค่าความกรด-ด่างที่ปลอดภัยต่อสิ่งมีชีวิตในน้ำ 

BOD (Biochemical Oxygen Demand) 

ไม่เกิน 20 mg/L 

ปริมาณออกซิเจนที่จุลินทรีย์ใช้ย่อยสลายสารอินทรีย์ 

COD (Chemical Oxygen Demand) 

ไม่เกิน 120 mg/L 

ปริมาณออกซิเจนที่ใช้ย่อยสลายสารเคมีในน้ำเสีย 

TSS (Total Suspended Solids) 

ไม่เกิน 50 mg/L 

สารแขวนลอยทั้งหมด หรือเศษตะกอนที่ลอยอยู่ในน้ำ 

TDS (Total Dissolved Solids) 

ไม่เกิน 3,000 mg/L

ของแข็งละลายน้ำทั้งหมด (อาจยืดหยุ่นตามแหล่งน้ำที่รองรับ) 

Oil & Grease
(น้ำมันและไขมัน) 

ไม่เกิน 5 mg/L 

ปริมาณคราบน้ำมันและไขมันปะปน 

TKN (Total Kjeldahl Nitrogen) 

ไม่เกิน 100 – 200 mg/L 

ค่าไนโตรเจนรวม หากปล่อยลงแหล่งน้ำมากเกินไปจะเกิดปรากฏการณ์น้ำเปลี่ยนสี สาหร่ายโตเร็วทำให้น้ำเน่า 

Phenol (ฟีนอล) 

ไม่เกิน 1.0 mg/L 

สารอินทรีย์ระเหยง่ายจากอุตสาหกรรมเคมีและพลาสติก ปนเปื้อนเพียงนิดเดียวก็ทำให้น้ำมีกลิ่นเหม็นรุนแรง 

3. กำหนดมาตรฐานควบคุมการระบายน้ำทิ้งจากโรงงาน (ทั่วไป)

สำหรับโรงงานอุตสาหกรรมทั่วไป กฎหมายกำหนดเกณฑ์การระบายน้ำทิ้งไว้เพื่อควบคุมไม่ให้กิจกรรมการผลิตทำลายสิ่งแวดล้อม โดยเราสามารถแบ่งประเภทสารที่ต้องควบคุมออกเป็น 3 กลุ่มหลัก โดย อ้างอิงตามประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม เรื่อง กำหนดมาตรฐานควบคุมการระบายน้ำทิ้งจากโรงงาน พ.ศ. 2560 ดังนี้

1. กลุ่มดัชนีทางกายภาพ (Physical Parameters)

เป็นกลุ่มที่มองเห็นและสัมผัสได้ทันที ส่งผลต่อทัศนียภาพและระบบนิเวศโดยรอบ

  • อุณหภูมิ (Temperature): ต้องไม่เกิน 40 องศาเซลเซียส ควบคุมไม่ให้น้ำร้อนเกินไปจนไปทำลายสิ่งมีชีวิตและเร่งปฏิกิริยาเคมีในแหล่งน้ำธรรมชาติ
  • ความเป็นกรดและด่าง (pH): อยู่ระหว่าง 5.5 – 9.0 น้ำทิ้งต้องไม่เป็นกรดจ๋าหรือด่างจัด เพื่อป้องกันการกัดกร่อนท่อระบายน้ำ และไม่ให้เป็นอันตรายต่อผิวหนังหรือสิ่งมีชีวิต

2. กลุ่มสารอินทรีย์และความขุ่น (Organic & Solids)

กลุ่มนี้เป็นหัวใจสำคัญที่โรงงานส่วนใหญ่ถูกตรวจบ่อยที่สุด

  • BOD (Biochemical Oxygen Demand): ไม่เกิน 20 mg/L ดัชนีชี้วัดความเน่าเสียของสารอินทรีย์ ยิ่งค่า BOD สูง แปลว่าน้ำยิ่งสกปรกและมีกลิ่นเหม็นได้ง่าย
  • COD (Chemical Oxygen Demand): ไม่เกิน 120 mg/L ค่าที่วัดปริมาณสารเคมีทั้งหมดในน้ำเสีย มักพุ่งสูงในโรงงานที่มีกระบวนการล้าง ซักฟอก หรือใช้สารเคมีในระบบผลิต
  • สารแขวนลอย (TSS): ไม่เกิน 50 mg/L เศษฝุ่น ตะกอน หรืออนุภาคขนาดเล็กที่ลอยอยู่ในน้ำ หากปล่อยไปมากจะทำให้น้ำขุ่นทึบ แสงแดดส่องไม่ถึงก้นแหล่งน้ำ

3. กลุ่มสารเคมีและแร่ธาตุ (Chemicals & Minerals)

  • น้ำมันและไขมัน (Oil & Grease): ไม่เกิน 5 mg/L ห้ามมีคราบน้ำมันลอยหน้า เพราะคราบน้ำมันจะไปปิดกั้นไม่ให้ออกซิเจนในอากาศละลายลงสู่น้ำ
  • สารละลายทั้งหมด (TDS): ไม่เกิน 3,000 mg/L ค่าความเค็มหรือแร่ธาตุที่ละลายอยู่ในน้ำ (กฎหมายอาจขยายให้ถึง 5,000 mg/L ขึ้นอยู่กับปริมาณความเค็มของแหล่งน้ำรองรับ)

4. กำหนดมาตรฐานทั่วไปในการระบายน้ำเสียลงสู่ระบบบำบัดน้ำเสียส่วนกลางในนิคมอุตสาหกรรม

อ้างอิงตามข้อบังคับคณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (กนอ.) ว่าด้วยมาตรฐานการควบคุมการระบายน้ำเสียที่จะระบายลงสู่ระบบบำบัดน้ำเสียส่วนกลาง ค่าพารามิเตอร์ (Parameter) เกณฑ์มาตรฐานปลายท่อของนิคมฯ (ก่อนออกสู่สาธารณะ) ดังนี้

  • ความเป็นกรดและด่าง (pH) 5.5 – 9.0 
  • อุณหภูมิ (Temperature) ไม่เกิน 45 องศาเซลเซียส 
  • สี (Color) ไม่เกิน 600 ADMI
  • สารแขวนลอยทั้งหมด Total Suspended Solids-TSS) ไม่เกิน 200 mg/L
  • สารละลายน้ำทั้งหมด (Total Dissolved Solods-TDS) ไม่เกิน 3,000 mg/L 
  • บีโอดี (BOD) ที่อุณหภูมิ 20°C   เวลา 5 วัน ไม่เกิน 500 mg/L
  • ซีโอดี (COD) ไม่เกิน 350 mg/L
  • ซัลไฟด์ (Sulfide) ไม่เกิน 1.0  mg/L  
  • ไซยาไนด์ (Cyanides HCN) ไม่เกิน 0.2  mg/L  
  • น้ำมันและไขมัน (Oil & Grease) ไม่เกิน 10 mg/L 
  • ฟอร์มาลดีไฮด์ (Formaldehyde) ไม่เกิน 10 mg/L
  • สารประกอบฟีนอล (Phenols Compound) ไม่เกิน 1 mg/L 
  • คลอรีนอิสระ (Free Chlorine) ไม่เกิน 1 mg/L 
  • ทีเคเอ็น (Total Kjeldahl Nitrogen) ไม่เกิน 100 mg/L
  • ฟลูออไรด์ (Fluoride) ไม่เกิน 5 mg/L
  • สารซักฟอก (Surfactants) ไม่เกิน 30 mg/L 
  • สารพิษและโลหะหนัก ควบคุมเข้มงวดตามเกณฑ์มาตรฐานสากลและรายงาน EIA ของแต่ละนิคมฯ 

ข้อควรระวังสำหรับผู้ประกอบการในนิคมฯ :  โรงงานที่ตั้ง อยู่ภายใน นิคมฯ จะต้องบำบัดน้ำทิ้งขั้นต้น (Pre-treatment) ให้ผ่านเกณฑ์ “มาตรฐานน้ำเสียเข้าสู่ระบบบำบัดน้ำเสียส่วนกลางของนิคมฯ” ก่อนจะส่งให้นิคมฯ นำไปบำบัดรวม

สรุปความต่างที่ต้องระวังในการบริหารจัดการ

โรงงานทั่วไป: ต้องรับผิดชอบบำบัดน้ำเสียของตัวเองให้ได้ตามมาตรฐานโรงงาน (BOD 20, COD 120) ก่อนระบายลงสู่แหล่งน้ำสาธารณะโดยตรง

นิคมฯ และ เขตประกอบการฯ: โรงงานจัดตั้งภายในมีข้อดีคือสามารถส่งน้ำเสียเข้า “ระบบส่วนกลาง” ได้ แต่ต้องควบคุมค่าน้ำเสียขั้นต้นไม่ให้เกินเกณฑ์ที่ระบบส่วนกลางจะรับได้ (มักมีการเรียกเก็บค่าน้ำบำบัดตามปริมาณและค่าความสกปรก)

Pexels Kindelmedia 8325710

5. วิธีการตรวจสอบค่ามาตรฐานน้ำทิ้ง / การเก็บตัวอย่างน้ำทิ้ง เพื่อการตรวจสอบค่ามาตรฐาน

การเก็บตัวอย่างน้ำทิ้ง เพื่อการตรวจสอบค่ามาตรฐาน

การตรวจสอบคุณภาพน้ำทิ้งของโรงงานอุตสาหกรรมเพื่อให้เป็นไปตามเกณฑ์มาตรฐาน สามารถทำได้ 2 รูปแบบหลักๆ ตามวัตถุประสงค์การใช้งาน ดังนี้

1. การตรวจวัดหน้างานแบบทันที (On-site / Real-time Measurement)

เหมาะสำหรับวิศวกรหรือผู้ควบคุมระบบบำบัดน้ำเสีย ใช้เช็กเพื่อเฝ้าระวังและปรับแต่งระบบแบบวันต่อวัน

  • การวัดค่า pH (กรด-ด่าง) ใช้ pH Meter แบบพกพา จุ่มวัดที่บ่อน้ำทิ้งขั้นสุดท้าย ได้ผลลัพธ์ทันทีการวัดค่าอุณหภูมิ (Temperature) ใช้ เครื่องวัดอุณหภูมิแบบดิจิทัล (Thermometer) หรือโพรบ (Probe) ที่ติดมากับเครื่องวัด pH วัดหน้างานทันที เพราะอุณหภูมิน้ำจะเปลี่ยนไปตามสภาพอากาศหากตักเก็บไว้
  • การวัดค่า TDS (สารละลายรวม) ใช้ TDS Meter (Conductivity Meter) วัดค่าการนำไฟฟ้าของน้ำเพื่อประเมินความเค็มหรือปริมาณสารละลายเบื้องต้น

2. การเก็บตัวอย่างส่งตรวจห้องปฏิบัติการ (Laboratory Analysis)

สำหรับค่าวิเคราะห์ที่ซับซ้อน เช่น BOD, COD, TSS และโลหะหนัก กฎหมายกำหนดให้ต้องส่งตรวจในห้องแล็บที่ขึ้นทะเบียนกับกรมโรงงานอุตสาหกรรมเท่านั้น โดยมีวิธีเก็บที่ต้องระวัง

  • การตรวจค่า BOD (5 วัน) ต้องเก็บตัวอย่างน้ำในขวดแก้วทึบแสง แช่เย็นที่อุณหภูมิประมาณ 4 องศาเซลเซียส เพื่อรักษา สภาพจุลินทรีย์ แล้วนำไปบ่มในแล็บนาน 5 วัน เพื่อดูปริมาณออกซิเจนที่ถูกใช้ไป
  • การตรวจค่า COD (วัดด้วยสารเคมี) ตักเก็บใส่ขวดพลาสติกหรือขวดแก้ว แล็บจะใช้สารเคมีประเภทสารออกซิไดซ์ที่รุนแรงต้มย่อยสารอินทรีย์เพื่อหาค่าสารเคมีตกค้าง (รู้ผลไวกว่า BOD)
  • การตรวจสารแขวนลอย (TSS) นำน้ำเสียไปกรองผ่านกระดาษกรองใยแก้ว (Glass Fiber Filter) แล้วนำตะกอนที่ค้างอยู่ไปอบแห้งและชั่งน้ำหนักหาค่าความเข้มข้น

พารามิเตอร์ 

เครื่องมือ / วิธีการตรวจสอบ 

ความถี่ที่แนะนำ 

pH & Temperature

เครื่อง pH Meter / Thermometer

ทุกวัน / ทุกกะ 

BOD 

วิธี 5-Day BOD Test 

ทุกเดือน (ตามกฎหมายกำหนด) 

COD 

วิธี Potassium Dichromate Reflux 

ทุกสัปดาห์ หรือ ทุกเดือน 

TSS 

วิธีการกรองและชั่งน้ำหนัก 

ทุกเดือน 

Oil & Grease 

วิธีสกัดด้วยตัวทำละลาย 

ทุกเดือน

Pexels Ivan S 9629663

การเก็บตัวอย่างน้ำทิ้ง เพื่อการตรวจสอบค่ามาตรฐาน

  • จุดเก็บตัวอย่าง ให้เก็บในจุดระบายทิ้งออกจากโรงงาน ไม่ว่าจะมีจุดเดียวหรือ หลายจุดก็ตาม หรือจุดอื่นที่สามารถใช้เป็นตัวแทนของน้ำทิ้งที่ระบายออกจากโรงงาน กรณีมีการ ระบายทิ้งหลายจุดให้เก็บทุกจุด
  • วิธีเก็บตัวอย่างน้ำทิ้ง ณ จุดเก็บตัวอย่าง ให้เก็บแบบจ้วง (Grab Sample) 
Woman With Flask For Expertise. Environmental Pollution Concept

สนใจติดต่อสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่